De bakfietsmaffia
Monique - 7 oktober 2009
Opeens zie ik ze overal en in grote getale: bakfietsmoeders. Het kan zijn dat het moederschap een soort rader in mij heeft geactiveerd waardoor ik nu, te pas en te onpas, bakfietsen spot.
Dat is overigens ook helemaal niet moeilijk. Je hoort ze al van ver aankomen, de gezellig zingende bakfietsmoeder met jolig kroost. Behendig ontwijkt ze hondendrollen en negeert daarbij schouderophalend het getoeter van bussen en naar het voorhoofdwijzende automobilisten. Haar jurk wappert vrolijk achter haar aan (de bakfietsmoeder is steevast gehuld in overslagjurk-met-bloemetjes en hoge-laarzen-met-platte-hak) als ze lichtvoetig door de straten sjeest.
Uit de enorme hoeveelheid bakfietsen die zo handig voor de ingang staat geparkeerd, blijkt waar de bakfietsmoeder naar toe gaat. Het Coffee & Sandwichcafé. Dat is een nieuw soort café waar je koffie kunt drinken en broodjes kunt eten. (goh!).
Zo te zien heeft ze hier een habitat gekweekt waarin ze uitstekend gedijd. Bij binnenkomst herkennen de moeders elkaar onmiddellijk (want dresscode) en werpen elkaar samenzweerderige blikken toe. Net maffiosi.
Waarom de bakfietsmoeder juist het Coffee & Sandwichcafé tot favoriete hangout heeft verkozen, is mij een raadsel. Door de vele Maxi Cosi’s en Bugaboo’s, die allemaal uit de bakfiets zijn getoverd, moet je eerst hordespringen om bij een tafeltje te komen. Vervolgens zit je te dicht tegen ‛de buren’ aangeschurkt en ben je ongewild toehoorder van gesprekken die óf oersaai óf ronduit gênant zijn. De joligheid van de bakfietskinderen is er intussen ook een beetje af. Vaak zijn de peuters al druk bezig om raceautootjes in de macchiato’s te stoppen, onderwijl pulkend aan opgedroogde snottebellen. Desalniettemin spreekt hun moeder hen glimlachend toe en veegt liefdevol de snotkorstjes weg.
Maar nu ik wat beter om me heen kijk, wordt het opeens duidelijk. Ik zie geweldige taartjes met dikke plakken chocolade in roodgestifte monden verdwijnen. En dan de koffie. Je kunt kiezen uit honderdduizend verschillende soorten cappuccino’s met debiele namen, alle voorzien van bovennatuurlijke schuimlagen. Ze worden als kostbare geschenken geserveerd door een getrainde barista (koffiejuf) die maar één doel in haar leven heeft: het maken van de perfecte latte.
Kortom het paradijs voor chocoladejunks en cafeïneverslaafden.
Koffie en chocolade. Dat is waar de drukbezette, hardwerkende bakfietsmoeder op leeft. Zonder, is ze een stuk minder gezellig en lijkt het zingen eerder op grommen. Zonder, worden peutertjes niet langer meer glimlachend toegesproken. Zonder, blijven snotrestjes gewoon op gezichtjes plakken.
Zonder, trapt de bakfiets wel heel erg zwaar.
Haargevoel << | >> Spierballenpap
Wil je als eerste op de hoogte gehouden worden van onze nieuwtjes? Meld je dan nu aan voor onze nieuwsbrief en klik 
