Bijvoeden in Bolivia
Merieke Arts - 20 juli 2009
Ik woon in Bolivia, een land in Zuid-Amerika, samen met mijn Boliviaanse man en ons Nederlands-Boliviaanse zoontje.
Als Nederlandse vrouw in Bolivia heb ik het niet altijd even gemakkelijk. Ik woon hier nu 4 jaar, en begin redelijk te in te burgeren, maar kom nog dagelijk dingen tegen die ik niet snap of die ik niet wil begrijpen. Veel dingen gaan hier anders en soms botst dat met mijn Nederlandse mentaliteit. Nu ik een kind heb, is dat misschien soms nog wel sterker geworden. Je wilt als moeder toch het beste voor je kind, maar wat “het beste” precies is, is gedeeltelijk cultureel bepaald en daar valt over te discussiëren. Mijn man is het meestal wel eens met mijn ideeën, het is vooral de buitenwereld die sommige dingen gek vindt.
Mijn zoontje is nu 6 maanden en sinds 2 weken zijn we bezig met bijvoeding. We geven hem prakjes, maar bieden hem ook stukjes groente en fruit aan. Op dit moment zijn banaan, gekookte stukjes appel en vooral broccoli favoriet.
Mensen hier hebben dat echter nog nooit gezien dat een baby stukjes groente eet, laat staan dat ze weten wat de Rapley-methode is. Het levert dan ook het nodige commentaar op. De oma van mijn man zegt tegen mijn zoontje terwijl hij heerlijk geniet van een stronkje broccoli: “Ach arm ventje, je hebt nog helemaal geen tandjes en dan geven ze je al zulke grote stukken, ze kunnen beter een soepje voor je pureren”.
Want dat is immers de Boliviaanse bijvoedmethode; aangezien veel mensen elke dag soep vooraf eten, krijgen de beginnende etertjes gepureerde stukjes pompoen, aardappel, wortel en andere groenten die uit de soep komen. Dat deze groente gekookt is in een zoute boullion wordt hier niet als een probleem gezien.
Ik heb al menige keer tegen mijn schoonmoeder moeten zeggen dat ik niet wil dat mijn zoontje dat krijgt. En ook al leg ik uit waarom ik nog geen zout wil geven aan mijn kleintje, het wordt niet gesnapt. Zo begint iedereen toch met bijvoeden?
Gelukkig zijn mijn schoonzussen van een wat jongere generatie en staan ze meer open voor mijn “rare buitenlandse ideeën”. De ene schoonzus is wel ontzettend bang voor verslikken, maar de andere is erg geïnteresseerd. Zij is zelf nu 4 maanden zwanger van haar tweede kind en ik zie haar in de toekomst ook nog wel gaan `raplyen´ met haar baby.
Biobaby << | >> Beestjes
Wil je als eerste op de hoogte gehouden worden van onze nieuwtjes? Meld je dan nu aan voor onze nieuwsbrief en klik 
