Keukenkikker » Home

Baby 2014
Het is bijna lente bij de Keukenkikker!

columns

Hoera, het nieuwe jaar is begonnen!

Geschreven door Monique

Ik ben dol op nieuwjaarsdag. Terwijl de meeste mensen katerig naar close-ups van Weens bloemschikwerk tijdens het jaarlijkse Nieuwjaarsconcert op de televisie zaten te staren, ontdeed ik neuriënd de kerstboom van zijn versiering. Want een kerstboom past in mijn beleving niet meer in een gloednieuw jaar. Ook onlangs gevoerde gesprekken als ‘hoe vaak moet je een kerstboom water geven’ en ‘behoort led-kerstboomverlichting nu wel of niet tot sfeerverlichting’ (het antwoord luidt ‘nee’ aangezien wij van kerst tot oud en nieuw met een zonnebril in huis liepen) voelen nu ontzettend oudjaars aan.

Nee, een nieuw jaar is voor mij echt een nieuw jaar. Een knisperend schoon en fris jaar, vol nieuwe mogelijkheden en bovenal: voortuitgang. Veel van het oude probeer ik, bij wijze van goed voornemen, van me af te schudden. Overigens schijnt de natuur dat ook te doen: oude, nutteloze dingen sterven af om ruimte te maken voor het nieuwe, voor groei en bloei. Voor mij zijn sneeuwklokjes de eerste kleine voorbodes van de lente, witte symbooltjes van vooruitgang (o jee, word ik opeens bespiegelend). Ik vrees dan ook dat ik zo’n sentimenteel persoon ben die oprecht blij is als ze zo’n pril bloempje boven de grassprietjes ziet uitsteken. Maar tot op heden heeft mijn speurend oog nog geen sneeuwklokje kunnen ontdekken.

Groeiende natuurwondertjes zijn trouwens niet alleen buiten in het gras te vinden. Binnenshuis kun je ze ook tegenkomen, bijvoorbeeld in de vorm van een piepjong rondscharrelend mensje. Niet zo heel lang geleden was dit mensje slechts een klompje cellen. En nu: binnen een jaar tijd heeft je kind haren en tanden en is vermoedelijk bezig te lopen. Binnen een jaar is die afhankelijke zuigeling veranderd in een wezentje dat in een kinderstoel aan tafel zit en zelf wat eet (en de rest op het voorhoofd plakt). Als dat geen vooruitgang is!

Over eten gesproken. Met het nieuwe jaar zeg ik ook tabee tegen de overvloedige december- maaltijden die aanvoelen alsof je net een stoeptegel hebt gegeten. Nee, iets luchtiger kan het allemaal wel. Maar ook weer niet te luchtig, want stiekem is het nog steeds winter en dan moet er in mijn maag toch echt een redelijke bodem zitten. Net toen ik uitvoerig mijn eetdilemma stond te overpeinzen in de keuken en lukraak wat aardappels doormidden hakte, stapte dochterlief binnen. Met kordate pasjes liep ze naar me toe. In haar knuistje hield zij een minuscuul sneeuwklokje geklemd. ’Kijk mamma, lente!’

Recept met lukraak doormidden gehakte aardappels: Kip met appel

Bron foto: http://www.copyright-free-photos.org.uk/flowers/31-snow-drop.htm.

Vorig artikel: << | >> Volgend artikel:

Het is bijna lente bij de Keukenkikker!